วันที่ 19 เดินทางออกไปต่างจังหวัดวันแรก
วันนี้ลุยนามิซอมเป็นที่แรก ด้วยเหตุผลส่วนตัวว่าสวยและชอบพี่เบยองจุน 555 ขึ้นรถไฟใต้ดินไปลงที่สถานีชองนยางนีเพื่อนั่งรถไฟไปลงที่สถานีกาพยอง เสียค่ารถไฟไป 3800 วอน พี่คนขับรถไฟ(หรือเปล่า?)ออกมาโค้งรับแบบว่า...โค้งแล้วโค้งอีกจนน่าตกใจ ระบบขนส่งของประเทศเกาหลีตรงเวลาอย่างน่าแปลกใจ เป๊ะๆไม่มีขาดสักนาที รถไฟบ้านเขาเก้าอี้นั่งสบายลัลล้ามาก สบายกว่าเก้าอี้บนเครื่องบินอีก แถมยังเตะปุ่มให้ไอ้เก้าอี้ที่อยู่ข้างหน้าเราหันมาจ๊ะเอ๋กันได้ด้วย นั่งรถไปราวชั่วโมงกว่าก็ถึงสถานีกาพยอง ออกไปรับลมหนาวอย่างเมามันเพื่อหาซุ้มให้บริการนักท่องเที่ยว ปรากฏว่าปิดบริการ ค่ะ! เลยต้องย้อนกลับเข้าไปใหม่ พยายามพูดกับพนักงานที่สถานีรถไฟว่าฉันจะไปท่าเรือที่ข้ามไปนามิซอมนะ ชีก็บอกว่านั่งแท็กซี่ดีกว่านะ 4000 วอนเอง เราก็ยังพยายามต่อไป 555 พอดีมีสาวสวยคนหนึ่งมากับผู้หญิงอีกคนมีลูกห้อยอยู่ข้างหน้าเดินเข้ามาทัก ถามดิฉันเป็นภาษาญี่ปุ่นว่าจะไปนามิซอมใช่ไหม แชร์รถไปกับเขาก็ได้ ไอ้เราก็นึกว่าเป็นคนญี่ปุ่น มาเที่ยว - โอเค มีคนแชร์แล้วนิ ไปด้วยก็ได้ รวมกับเพื่อนสาวเราด้วยเป็น 4 คนนั่งสบายๆไม่อึดอัด นั่งยาวไปถึงท่าเรือข้ามไปเกาะนามิซอม ระหว่างทางคุยกันไปตลอดทาง เราบอกว่าเราไม่ใช่คนญี่ปุ่นนะ เป็นคนไทย เขาบอกว่า อ้าวเหรอ? เขาลองทักเป็นภาษาญี่ปุ่น ดันตอบได้ ฟังรู้เรื่องก็นึกว่าคนญี่ปุ่นจิ (หารู้ไม่ ภาษาญี่ปุ่นหางอึ่งกว่าภาษาเกาหลีอีก)
พอลงจากรถแท็กซี่เท่านั้นแหละ ค่าโดยสาร 4000 วอนจริงๆ (ที่นี่แท็กซี่สตาร์ท 2100 ไม่ใช่ 1900 เหมือนในโซล เรากับเพื่อนเตรียมหยิบแบงค์พันคนละใบ เธอคนสวยคนนั้นกลับบอกว่า ไม่ต้องจ่ายนะ เราก็เฮ้ย ได้ไง? มาด้วยกันทำไมไม่ได้จ่ายเหมือนกัน 555 เขาบอกว่า ชวนเรามาแชร์แท็กซี่เฉยๆ ไม่ได้ให้มาแชร์ค่าจ่าย อีกอย่างยังไงๆเขาก็ต้องมาทางนี้อยู่แล้ว มาด้วยกันก็ดีมีเพื่อน โอ้โห! เราได้เจอคนดีๆติดกันเลยนะนี่
ไม่ขอบอกละกันว่านามิซอมสวยขนาดไหน ต้องมาดูเองแล้วจะรู้ นี่ขนาดว่ามาฤดูใบไม้ผลิแล้วนะ หิมะยังมีเป็นก้อนๆอยู่เลย 555 หนาวได้ใจ หนาวกว่าที่โซลอีก (ตอนนี้กลับมาโซลแล้วขอบอกว่าร้อนมาก) โอเค ขากลับต้องออกค่าแท็กซี่เองมาลงที่สถานีรถบัสเพื่อเข้าไปเมืองชุนชอน เสียค่ารถไปอีก 2300 วอน เจอเคาน์เตอร์บริการนักท่องเที่ยวอยู่ในบัสเทอร์มินอลนั่นแหละแต่พี่แกพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ อะไรฟระ?
กว่าจะส่งภาษากันรู้เรื่อง นานมาก แต่แกก็แนะนำที่ดีๆให้นะ มีคนจากโรงแรมมารับ มีอ่างอาบน้ำให้ด้วย 555 เป็นที่ที่ดีมากๆเลยล่ะขอบอก ปลื้มได้สักพักก็ต้องออกไปสู้ความหนาวเพื่อไปหาทักคาลบิ (ไก่ผัดเผ็ด) ของขึ้นชื่อเมืองนี้กิน โฮะโฮะโฮะ อร่อยอย่าบอกใคร ถึงจะแพงไปนิดคือ 8000 วอนต่อคนก็ตาม โอเค จบวันนี้มีแต่กินกับกิน เจริญอาหารกันได้โล่
วันนี้ได้เจอคนดีๆอีกแล้ว วันหลังจะมาเล่าต่อ ต่อจากชุนชอนเราจะไปซกโชกัน ไปปีนเขาซอรักซานกันนะ
