เมื่อคืนได้ฤกษ์ค่ะ เราไปผับที่เกาหลีกันเถอะ! ไปดูกันว่าหน้าตาเป็นยังไง (ได้ข่าวว่าอยู่เมืองไทยมรึงยังไม่คิดจะไป ทำไมเจือกจะไปที่เกาหลีฟระ -*-)

เรื่องของเรื่องคือเพื่อนผู้หญิงที่ห้องซึ่งเป็นคนญี่ปุ่นชื่อ อันริ ชวนเพื่อนที่ห้องและเราไปผับ เพราะว่าทุกวันศุกร์จะเป็นวันรวมพวกนักศึกษาต่างชาติทั้งที่เรียนอยู่ที่ยอนเซและไม่ใช่ ไอ้เราก็แบบ...อยากเปิดหูเปิดตากับเขาไง ไปด้วยๆ นัดกันวันศุกร์ตอนห้าทุ่ม (ค่ะ ฟังไม่ผิดหรอก นัดกันตอนห้าทุ่ม เปรี้ยวกันได้อีก เหอเหอ) แต่อย่าคิดว่าแถวหอพักจะอันตรายนะคะ ขอโทษเถอะ - ห้าทุ่มเดินออกมานึกว่าทุ่มเดียวที่สยามเมืองไทย -_-" คนเยอะอย่างกับมด ร้านรวงต่างๆแถวหอปกติจะปิดตั้งแต่ห้าทุ่มถึงตีหนึ่ง ถ้าเป็นพวกร้านหมูย่างนี่รอไปเถอะค่ะ ถึงเช้าหรือเปิด 24 ชั่วโมงประชดกระทรวงวัฒนธรรมบ้านเรากันเลยทีเดียว

ผับแรกที่ไปถึง (มันยังมีอีกหลายที่เรอะ -*-) เป็นผับหน้าตาเหมือนผับแบบอังกฤษน่ะค่ะ จริงๆนะ พื้นไม้ เคาน์เตอร์ไม้ โซฟา เคาน์เตอร์ เข้าไปปุ๊บ...โอ้ว! นี่คือลอนดอนเรอะ -*- เอาค่ะ เข้าไปก็สั่ง ที่นี่จะมีบริการเป็นค็อกเทลกับเบียร์ซะเป็นส่วนใหญ่ โอเคๆ เราสั่งไอ้ที่หน้าตาคุ้นเคย...Sex on the Beach ฮ่าๆๆๆ มันคือ Grapefruit ผสมเหล้า...เอ...อะไรวะ? ใครรู้บอกด้วยนะคะ ช่างมันเถอะ - แต่เอาเป็นว่ารสชาติมันก็ใช้ได้น่ะนะ หุหุ แต่ราคานี่ไม่ถูกเลยนะคะ 8,000 วอนแน่ะ จำได้ว่าปีที่แล้วไปดื่มกับเพื่อนคนเกาหลีแถวๆจงโน เพิ่งจะ 5,500 วอนเองน้า...(แต่แก้วเล็กกว่าหน่อย)

ก็นั่งๆดื่มๆจิบๆไปสักพัก ตอนแรกๆชาวต่างชาติไม่เยอะค่ะ เจอแต่คนเกาหลี แต่ยิ่งดึกยิ่งมาจากไหนไม่รู้ โอ้ว!!! เทกระจาดกันมาเลยทีเดียว แบบนี้ต่อยกันเลยดีกว่า แล้วเราก็ได้เจอพวกเพื่อนๆจากมหา'ลัยเดียวกัน สักพักสนิทกันอย่างรวดเร็ว (เหล้าช่วยได้จริงๆ -_-" ได้สัจธรรมข้อนี้มาจากเมื่อคืนเลยทีเดียว) คนแรกเป็นชาวเยอรมันชื่อ มาร์คัส คยูซอก นามสกุลอะไรไม่รู้ช่างมัน เอาเป็นว่าเป็นลูกครึ่งเยอรมัน - เกาหลีค่ะ คุณแม่เป็นคนเกาหลี ถึงจะเรียนอยู่ Lv. 1 แต่เขาฟังออกยิ่งกว่าเลเวลเดียวกันนะ คนที่สองรู้จักกันโดยบังเอิญคือ Elliot เป็นคนออสเตรเลียค่า อยู่บริสเบน โอ้ววว เราเลยแลกเปลี่ยนความรู้กันเพราะเราเคยไปเรียนเพิร์ธ ส่วนเอเลียตเคยเรียนภาษาไทย (ขอบอกว่าพูดได้เยอะทีเดียว หึหึ ห้ามนินทาให้ฟังเด็ดขาด) คนญี่ปุ่นที่เป็นเพื่อนกับคยูซอกและตัวคยูซอกเลี้ยงเบียร์เราหนึ่งเหยือก โอ้วววววว ได้ฤกษ์กินเบียร์ Max ที่น้องอีซึงกิโฆษณากันเลยทีเดียว รสชาติ...อืม...เหมือนเบียร์ไฮเนเก้นนะเราว่า ออกจะเบากว่าด้วยซ้ำ

จากนั้น อันริก็เสนอขึ้นมาว่า เราไปคลับแดนซ์กันเถอะ แล้วก็แนะนำ M2 แถวมหา'ลัยฮงอิกค่ะ เปิดเพลงแนวเฮ้าส์ (ซึ่งเดี๊ยนไม่ชอบเท่าไหร่ เหอเหอ แต่ก็ฟังได้นะ) เราก็ไปๆ (ซึ่งตอนนี้ไม่รู้คิดถูกคิดผิด?) มองเวลาก็เกือบตีสองแล้วนะ หึหึ ยังจะแสลนไป โอเค นั่งแท็กซี่กันไปหลายคนค่ะ สองคัน ไปถึงค่าเข้าเสีย 20,000 แล้วเราก็จะได้ตั๋วคูปองเครื่องดื่มหนึ่งดริ๊งค์กับสายรัดข้อมือเหมือนที่เข้าสวนสนุกแบบหนึ่งวันบ้านเราอ่ะ หึหึ จากนั้นเราก็ไปฝากกระเป๋า พอเข้าไปจริงๆ โอ้ววววววววววววว เปิดเพลงดังมากกกกกกกกก และคนก็เยอะหนอนมากกกกกกกกกกกกก เปิดเพลงเป็นพักๆเขาจะปล่อยควันพร้อมน้ำแข็งแห้งออกมาค่ะ จริงๆแล้วมันก็สนุกน่ะนะเวลาได้เห็นคนเมาเต้นกันแบบลืมตาย แต่แบบ - ไม่สนุกตรงที่คนมาเยอะไปหน่อย พื้นที่เต้นมันเลยน้อย (น้อยไม่น้อยยืนสองขาก็เต็มแล้วอ่ะ จะเต้นยังไง -*-) แถมไอ้ควันนี่แหละที่จะทำให้เราเป็นลมไปก่อน เพราะควันมันเข้าจมูก (ซึ่งเป็นภูมิแพ้ของกรู๊!!!) ว่าแล้ว - เข้าไปได้แป๊ปเดียวก็ตัดสินใจเดินออกมาดีกว่า บอกลากับเพื่อนแล้วเรียกแท็กซี่กลับ แอบไม่คุ้มยังไงไม่รู้ แท็กซี่หลังเที่ยงคืนก็แพง สี่พันกว่า ค่าเข้าก้แพง 20,000 วอน (ถึงจะรวมดริ๊งค์ แต่ชั้นก็ไม่ได้ดริ๊งค์ด้วยนี่หว่า คนเยอะอย่างกับมดจะดริ๊งค์ยังไง -_-;;;)

จากประสบการณ์สอนให้รู้ว่า ไปคลับหรือไปผับควรจะไปแต่พอดี และควรจะไปที่ที่หาที่นั่งได้ด้วย (วันนี้ปวดตีนมาก) ที่นี่แถวฮงอิกจะมีที่ดังๆอยู่ไม่กี่ที่หรอกค่ะ เพราะฉะนั้นคนจะเยอะมาก (ไม่รู้คนเกาหลี คนจีน คนญี่ปุ่นชอบได้ยังไง?) จะมี M2 ที่เราไป NB (อันนี้เปิดฮิพฮอพ) แล้วก็มีอีกที่หนึ่งที่เราจำชื่อไม่ได้ แต่ทั้งหมดอยู่บริเวณเดียวกันค่ะ (ขอบอกว่าขากลับเรียกรถยากหน่อยนะ โดยเฉพาะวันศุกร์ตอนเย็น)

สรุปเมื่อคืนเรากลับถึงหอตีสามครึ่งค่ะ ^^;;; ถ้าแม่รู้คงนั่งเครื่องมารับกลับบ้านแล้วล่ะ ลูกสาวคนเดียวมาเรียนที่เกาหลีเสือกมาแร่ดเข้าผับซะงั้นน่ะ

Sex on the Beach 1 แก้วใหญ่

เบียร์ 1 แก้วใหญ่

วันนี้ลุกไม่ขึ้นเลย -_-" ต้องไปทำงานต่อกับเพื่อนที่หอสมุดกลางของมหา'ลัยแทบเดี้ยง จะไม่ไปอีกแล้วถ้าอีกวันมีนัดแบบนี้ TT เข็ดจนตาย

ปล.หอสมุดกลางของยอนเซดูดีมากกกกกก ดูดีกว่าหอสมุดมหาวิทยาลัยของประเทศไทยทั้งหมด หึหึ จริงๆนะขอบอก ขนาดเรียนอยู่ธรรมศาสตร์ที่ระบบหอสมุดโคตรจะไฮโซ สามารถยืมหนังสือจากบัตรนักศึกษาได้เอง ยังรู้สึกว่ามันหรูมากเลยอ่ะ จริงๆ...